गजल १०६

अरुलाई गाली किन, आफै गरे भै हाल्यो नी;

अन्धकार हटाउँन, ज्योति छरे भै हाल्यो नी ।

(१)

हात बाँधी देशलाई, कस्को भरमा छोडी दिने ;

ईमान्दार बनी साँचो, यत्न गरे भै हाल्यो नी ।

(२)

थोपा-थोपा जोड्दै लाँदा, महासागर बने जस्तै;

हाते मालो गर्दै हामी, लागी परे भैहाल्यो नी ।

(३)

आफ्नो स्वार्थ बिर्सिएर,शिरमा राखी राष्ट्रलाई;

जनताको हित खातिर्, अघि सरे भै हाल्यो नी।

(४)

नाना थरी नाराहरु, फलाक्दैमा के हुन्छ र ?

आयी पर्दा राष्ट्रमाथी, बिघ्न टरे भै हल्यो नी ।

(५)

 सधै भरी राष्ट्र मेरो  सम्पन्न र  सुखी रहोस् ;

भनी मनले भित्रैदेखी , बाचा गरे भै हाल्यो नी ।

रचना: यज्ञ प्रसाद गिरी

आनन्दबस्ती, ललितपुर

गजल १०४

कति भन्छन खोज्दै छौ सहमति, दिक्क लाग्छ ;

कहिले आउने यिनको सद् मति, दिक्क लाग्छ।

(१)

कोही ओर्ले महलबाट  कोही पसे, जंगलबाट शहर ;

कसरी  बिग्रन पुगेछ  सबैको मति,दिक्क लाग्छ ।

(२)

सबै चोर, फटाहा, डाँकाहरु नेता बनी, हिडेका छन ;

सकृय  छन गर्न  यो राष्ट्रको दुर्गति, दिक्क लाग्छ ।

(३)

नारा राष्ट्रियताको ,  ईशारा छिमेकीको शिरोपर ;

कानै चिरेका जोगीहरु आए जति,  दिक्क लाग्छ ।

(४)

कुर्सी बाहेक केही देख्दैनन् , काँना आँखाहरुले।

छि-छि कस्तो घृणित यिन्को गति, दिक्क लाग्छ ।

(५)

लाग्छ बाँदरका खाँटी  शन्तान हुन,  यी जंगलीहरु ;

भत्काउनै उद्धत छन नेताहरु जति, दिक्क लाग्छ ।

रचना: यज्ञ प्रसाद गिरी

आनन्दबस्ती, ललितपुर

गजल १०३

चाँदी जस्तो पानीभा’को , छहराको देश मेरो;

हिऊले नै लिपिएको , पहराको देश मेरो ।

(१)

हरियाली फाँटहरु , खाद्धान्नका भकारी हुन;

संजिवनी गुणभा’को, लहराको देश मेरो ।

(२)

चन्चल हवा बग्ने गर्छ, छर्दै सुवास फूलको;

सुवासले सुगन्धित छ, यो धराको देश मेरो ।

(३)

अनेकौ फूलको माला, जस्तै हाम्रो समाज छ ;

प्रकृतिको  सुवासले, मग्मगाको देश मेरो ।

(४)

सुनै सुन्को बनी दिन्छ, प्रभातमा हिमालय ;

मैले जस्तै बिश्वले नै मन परा’को  देश मेरो।

(५)

देव भुमी, तपो भुमी जहाँ बास प्रकृतिको ;

सौन्दर्यले  परिपुर्ण, अप्सराको देश मेरो ।

रचना: यज्ञ प्रसाद गिरी

आनन्दबस्ती, ललितपुर

गजल १०२

नशा आज हिजो भन्दा थपिदै छ अलि-अलि ;

ऊँचाई यो चाहनाको चुँलिदै छ अलि-अलि ।

(१)

सधै शान्त हुन्थ्यो लहर,  ह्रदयको तलाउको ;

छछल्किदै सुस्त-सुस्त पोखिदै छ अलि-अलि ।

(२)

कहाँ टेक्यौ थाहा छैन, पहिलो कदम् जवानीको;

बाहिरी रुपमा हलचल्, प्रष्टिदै छ अलि-अलि ।

(३)

देखावटी दूरीभित्र,  झुकाउको उपस्थिति ;

अप्रत्यक्ष बाटोबाट, मिसिदै छ अलि-अलि ।

(४)

हाउ-भाउ बोली-चाली, हिजो भन्दा केही बेग्लै; 

समष्टिमा तिम्रो बानी, फेरिदै छ अलि-अलि।

(५)

नशामा लम्कनु पर्दा, गन्तब्यको दिशातिर ;

जरुरी सावधानीको, देखिदै छ अलि-अलि ।

रचना: यज्ञ प्रसाद गिरी

आनन्दबस्ती, ललितपुर

गजल ७०

तिम्लाई म त सानैदेखि , आफ्नै जस्तो देख्ने मान्छे;

कहिले काँहि जिस्किएर , बाटो पनि छेक्ने मान्छे ।

(१)

नचिनेझै तर्कि-तर्कि , हिड्न खोज्ने किन होला ?

म त तिम्लाई कबितामा मिसाएर लेख्ने मान्छे ।

(२)

कहिले काँही देखाउछ्यौ , बनावटी रिस पनि ;

तिम्रो मन्को गोप्यता’नि, बुझि दिन सक्ने मान्छे ।

(३)

साच्चै भन शिरमाथि , हात राखी नढाँटेर ;

कतै खोजी गर्दै छ्यौ कि ,आफैलाई छेक्ने मान्छे ।

(४)

यथार्तता बिर्सिएर , आदर्शमा बाँच्न खोज्दा ;

देखेको छु, आफ्नै जीवन,माटो सरी बेच्ने मान्छे ।

(५)

धोका होला मनको कुरा, लुकाएर बाँच्न खोज्दा ;

भनिन्छ नी आखिरमा काम लाग्छ आफ्नै मान्छे ।

रचना: यज्ञ प्रसाद गिरी

आनन्दबस्ती, ललितपुर

गजल १००

यस्तो लाग्छ हाम्ले पनि एउटा पार्टी खोल्नै पर्‌यो ;

अन्यायको  बिरोध गर्दै , कस्सीएर बोल्नै पर्‌यो ।

(१)

ब्यबिचारी भष्ट्राचारी , ब्याप्त भए सबैतिर ;

निर्धक्क भै सबैसामु, यिन्को पोल खोल्नै पर्‌यो ।

(२)

ब्यस्त भा'छन धन बटुल्न भष्ट्र नेता कार्यकर्ता;

चौबाटोमा उभ्याएर , कालो मोसो दल्नै पर्‌यो ।

(३)

जनतालाई झुक्क्याएर लियौ मत लुटेरा हो ;

यस्तालाई सच्याउन ,ज्वाला बनी बल्नै पर्‌यो ।

(४)

दुध खायौ, पोस पायौ, ऐले जात देखाउछौ ;

घैटो तिम्रो बिषादीको,आजै ऐलै फोर्नै पर्‌यो ।

(५)

सद् भाव समाजको , बिथोल्दै छौ जानि- जानी ;

तिम्रो जरा कहाँ रै'छ, जान्न जरा गोड्नै पर्‌यो

रचना: यज्ञ प्रसाद गिरी

गजल ९९

आफनो ठाँउ बिर्सनेलाई के भन्नु खोई !

आफनो गाँउ बिर्सनेलाई के भन्नु खोई !

(१)

हाउ-भाउ चाल-चलन बिदेशीको ;

आफनो नाँउ बिर्सनेलाई के भन्नु खोई !

(२)

उडेका छन हावा बनी आकाशमा ;

आफनो पाऊ बिर्सनेलाई के भन्नु खोई !

(३)

नाता पनि अंकल अन्टी मम्मी ड्याडी;

आफनो बाऊ बिर्सनेलाई के भन्नु खोई !

(४)

हाम्रा पुर्खा चर्चित बनें संसारभरी ;

आफ्नै भाऊ बिर्सनेलाई के भन्नु खोई !

(५)

ब्याजको पछी मरिहत्त गर्ने गर्छन ;

सिग्ङो साऊँ बिर्सनेलाई के भन्नु खोई !

रचना: यज्ञ प्रसाद गिरी

आनन्दबस्ती, ललितपुर